Bij de Clup is geen dag hetzelfde en dat maakt het juist zo leuk. Kinderen ontdekken spelenderwijs waar hun interesses liggen. Zo zou het zomaar kunnen dat er over een paar jaar een Oerlese Clupper zijn designs presenteert tijdens de Fashion Week in Parijs. In zijn speech verwijst hij dan vast nog eens naar pedagogisch professional Joyce Saleming. Haar wilde idee groeide de afgelopen maanden namelijk uit tot een grootse modeshow, waar creativiteit, lef en samenwerking samenkwamen.
Een idee dat bleef hangen
Jaren geleden maakte mijn dochter op school kleding van afvalmateriaal. Dat vond ik toen al zo’n leuk idee. Al snel ontstond het plan voor een modeshow met kleding van kranten. Of zoals Joyce het tijdens de show zelf verwoordde: “Er gebeurt zoveel in de wereld. Wij vonden dat het tijd werd om van het nieuws iets moois te maken. Oorlogsberichten werden omgebogen tot feestelijke kleding, rouwadvertenties tot bruidssluiers en voorpaginanieuws kreeg een plek op het achterpand.” Na de kerstvakantie gingen de kinderen al aan de slag. In eerste instantie voorzichtig, maar al snel groeide het enthousiasme. “Steeds meer kinderen sloten aan, ook jongens. Uiteindelijk deden 28 kinderen mee.”
Ruimte voor eigen creativiteit
Hoewel het idee van Joyce kwam, kregen kinderen alle ruimte om hun eigen draai te geven aan de ontwerpen. Van jurken en hoeden tot petten, tassen en zelfs schoenen: alles werd gemaakt van kranten. Joyce: “Ik gaf een paar voorbeelden, maar daarna ontstond het vanzelf. Kinderen hielpen én inspireerden elkaar en ontdekten wat ze allemaal kunnen. Benthe (9 jaar) vertelt: “In het begin hielp Joyce veel, maar daarna konden we ook elkaar helpen.”
Kijk, dit heb ik gemaakt!
Met een thema werk je echt langere tijd ergens naartoe. Dat zorgt voor verdieping én veel betrokkenheid: kinderen denken er thuis over na en vertellen er enthousiast over, waardoor ook ouders meer betrokken raken. “Herkenbaar”, zegt Joyce. “En bij het ophalen bleven ouders vaak nog even bij het kledingrek staan, terwijl kinderen trots lieten zien hoe ver hun creatie al was.”
Honderden nietjes en overal kranten
Wekenlang werd er geknipt, geniet en gepast. “Soms chaos,” lacht Joyce, “maar wel een hele gezellige.” Tijdens de generale repetitie wilden de kinderen steeds opnieuw opkomen, zó enthousiast waren ze. De modeshow was de grote finale. Met zelfgekozen muziek liepen de kinderen over de rode loper en showden ze hun creaties aan hun ouders. Lieve (9 jaar) liep dansend de catwalk over op de ‘Macarena’. “Kijk, dat is ook de naam van mijn tas!” Joyce: “Dat ze dat durven, daar ben ik echt trots.”
